‘We voelen ons thuis, maar ook nog een beetje ontheemd’

Tweeënhalf jaar geleden verruilden Gerard (60) en zijn vrouw Carla (64) hun vertrouwde leven in Alphen aan den Rijn voor een nieuw avontuur in Barneveld. Niet omdat ze per se weg wilden, maar omdat het leven daarom vroeg. ‘Onze dochter ging in Voorthuizen wonen, we kregen een kleindochter en later ook een kleinzoon,’ vertelt Gerard. ‘We reden twee keer per week op en neer om op te passen. Toen ons bedrijfspand gesloopt moest worden, vielen alle puzzelstukjes ineens dezelfde kant op.’
Ze hakten de knoop door: verhuizen, met huis, haard en bedrijf om dichter bij de (klein)kinderen te gaan wonen. ‘We waren eigenlijk al van plan om ooit deze kant op te trekken. Alleen: ‘ooit werd ineens nú.’

Het was zó stil
Barneveld kenden ze nauwelijks. ‘We zijn een keer op zondag gaan kijken. Het was heel stil en rustig. Maar in de hele regio konden we geen geschikt pand vinden voor onze zaak. Tot er hier een voormalige kippenschuur/manege beschikbaar kwam. We hadden meer ruimte nodig, dus besloten we eieren voor ons geld te kiezen.’

Eerst betrokken ze een appartement in Villa Vinkenborg, inmiddels wonen ze midden in het centrum. ‘Dat was vrije sector, dus we konden er meteen in. We wisten nog niet waar we wilden kopen en ook niet hoe het met de zaak zou gaan lopen.’ Inmiddels draait het bedrijf, Impact Verpakken, weer goed. ‘We zijn hard gegroeid en heel blij dat we de stap hebben gezet.’

Twintig vrachtwagens vol
De verhuizing van het bedrijf was een verhaal apart. ‘We hadden twintig vrachtwagens nodig en zestig pallets aan handel. Een enorme organisatie. En dan moet je hier weer alles opbouwen: nieuwe transporteurs, andere stroomaansluitingen, uitzoeken wie je moet bellen voor wat.’

Vanaf dag één hadden ze personeel nodig. ‘Maar waar ga je zoeken? Wie moet je hebben? Hier beginnen jongeren vaak vroeg met werken. Daar moesten we aan wennen. Je moet je weg vinden in een nieuwe arbeidsmarkt.’

Nu, twee jaar later, loopt het weer goed en groeit het bedrijf stevig door. ‘Dat geeft rust. En daardoor komt er ook wat meer ruimte voor ontspanning. Een stukje fietsen, een avond uit. Maar omdat we sinds onze komst zo hard hebben gewerkt om het bedrijf goed op de rit te krijgen is het inburgeren er een beetje bij ingeschoten. Alles voelt nog steeds nieuw voor ons.’

Een sociale kring opbouwen
‘We zijn nog steeds bezig met het vinden van onze weg, letterlijk en figuurlijk. Als ik hoor dat er ergens een verkeersongeluk is geweest, dan heb ik vaak geen idee waar dat is, en dan zoek ik het op.’
Dat het niet altijd makkelijk is om als volwassene met een druk bestaan ook een sociaal leven op te bouwen, ondervindt het stel ook.

‘Ik ben aangesloten bij de ondernemersvereniging en daar leer ik langzaam wat mensen kennen, maar mijn contacten zijn voornamelijk zakelijk en dat is toch anders. Het geeft soms wat een ontheemd gevoel. Als je zo lang in Alphen aan den Rijn hebt gewoond, bouw je dat hier niet zomaar opnieuw op. We zijn niet kerkelijk en veel contacten ontstaan hier toch via de kerk. Dan voelt het soms alsof je een beetje aan de zijlijn staat.’

Door het bos naar het werk
Dat alles nog wat nieuw en onbekend voelt, betekent niet dat ze ongelukkig zijn of zich niet thuis voelen. Integendeel. ‘We zijn heel tevreden en willen in Barneveld blijven,’ zegt hij stellig. ‘We wonen zes minuten fietsen van de zaak. Soms loop ik een kwartier door het bos naar mijn werk. Dat is toch fantastisch?’

Ook de horeca waarderen ze. ‘We gaan graag uit eten. Er is hier een geweldig aanbod aan winkels en restaurants. Dat hadden we eerlijk gezegd niet verwacht. Barneveld heeft meer dan je op het eerste gezicht ziet.’

Theaterliefhebbers gezocht!
Wat hen ook helpt om zich thuis te voelen en te ontspannen, is cultuur. Ze zijn lid van het Schaffelaartheater en bezoeken regelmatig voorstellingen. ‘Cabaret, muziek, kleinkunst; we vermaken ons met van alles. Het lijkt ons zo leuk om na afloop van zo’n voorstelling bij het drankje achteraf, na te praten met anderen of misschien samen een hapje te eten of koffie drinken. Alle Barnevelders mogen dit dan ook zien als een oproepje. We zouden het geweldig vinden om Barnevelders te leren kennen die ook van cabaret en muziek houden.’

En dus hopen ze op ontmoetingen. In het theater, in een restaurant, of gewoon op straat. ‘Spreek ons gerust eens aan,’ besluit Gerard. ‘Wij staan ervoor open. We willen Barneveld en vooral de Barnevelders graag nog beter leren kennen.’